ඉවසීම ගැන කතා කිරීමේදී අප මහා බෝසතාණන් වහන්සේ නොයෙක් ආත්මභාවවලදී ඉවසා වදාළ ආකාරය සිහියට නගා ගත යුතුය. අත්, පා, කන් සහ නාසය කැපූ රජතුමා කෙරෙහි වෛර සිත් නූපදවා, සාන්තිවාදී තාපසතුමා ඉවසීම ප්රගුණ කළහ. සුනාපරන්තවාසී පුණ්ණ තෙරුන් වහන්සේගේ ඉවසීමද ඉතා වැදගත් වන අතර එය අතිශය ආදර්ශ සම්පන්නය. සක් දෙව් රජතුමාගේ ඉවසීමද සක්ක සංයුත්තයෙන් දැන ඉගෙන ගත යුතුය.
ඉවසීම ඉතා වටිනා ගුණධර්මයකි. "ඛන්තී පරමං තපෝ තිථික්ඛා" යනුවෙන් දේශනා කර ඇති පරිදි, ඉවසීම උතුම්ම තපස හෙවත් උතුම්ම ශීලයයි.
පඬිතුමනි, මෙම කොටස මගින් ඉවසීම යනු දුර්වලකමක් නොව, එය මහා බෝසත් ගුණයක් බවත්, එය උතුම්ම තපස බවත් මනාව පැහැදිලි වේ.