සම්බුද්ධ ශ්රාවකයා විසින් වීර්ය කරමින් සංවර කර ගත යුතු කාරණා තිබෙයි. ඒ පිළිබඳව මජ්ඣිම නිකායේ සබ්බාසව සූත්රයෙහි මෙසේ දක්වා ඇත.
කතමේ ච භික්ඛවේ ආසවා විනෝදනා පහාතබ්බා?
මහණෙනි ඉවසීමෙන් යුතුව දුරුකරමින් ප්රහාණය කළ යුතු ආශ්රව මොනවාද.
ඉධ භික්ඛවේ භික්ඛු පටිසංඛා යෝනිසෝ උප්පන්නං කාමවිතක්කං නාධිවාසේති, පජහති, විනෝදේති, බ්යන්තීකරෝති, අනභාවං ගමේති.
මේ බුද්ධ ශාසනයෙහි භික්ෂුව නුවණින් සලකා උපන්නා වූ කාමවිතර්කය නොඉවසයි, ප්රහාණය කරයි, දුරුකරයි, ගෙවා දමයි, අභාවයට පත් කරයි.
උප්පන්නං ව්යාපාද විතක්කං නාධිවාසේති, පජහති, විනෝදේති, බ්යන්තීකරෝති, අනභාවං ගමේති.
උපන්නා වූ ව්යාපාද විතර්කය නොඉවසයි, ප්රහාණය කරයි, දුරුකරයි, ගෙවා දමයි, අභාවයට පත්කරයි.
උප්පන්නං විහිංසාවිතක්කං නාධිවාසේති, පජහති, විනෝදේති, බ්යන්තීකරෝති, අනභාවං ගමේති.
උපන්නා වූ විහිංසා විතර්කය නොඉවසයි, ප්රහාණය කරයි, දුරුකරයි, ගෙවා දමයි, අභාවයට පත් කරයි.
උප්පන්නුප්පන්නේ පාපකේ අකුසලේ ධම්මේ නාධිවාසේති, පජහති, විනෝදේති, බ්යන්තීකරෝති, අනභාවං ගමේති.
උපදින උපදින පාපක අකුසල ධර්මයන් නොඉවසයි, ප්රහාණය කරයි, දුරුකරයි, ගෙවා දමයි, අභාවයට පත් කරයි.
යං හිස්ස භික්ඛවේ අවිනෝදයතෝ උප්පජ්ජෙය්යුං ආසවා විඝාතපරිළාහා, විනෝදයතෝ ඒවංස තේ ආසවා විඝාතපරිළාහා න හොන්ති.
මහණෙනි, වීර්යයෙන් යුතුව දුරු නොකරන තැනැත්තාට යම්කිසි දුකක් කෙලෙස් දැවිල්ලක් හට ගනීද, එම ආශ්රව දුරු කළ තැනැත්තාට එම දුක, එම කෙලෙස් දැවිල්ල ඇති නොවේ.
ඉමේ වුච්චන්ති භික්ඛවේ ආසවා විනෝදනා පහාතබ්බා.
මහණෙනි, මේවා වීර්යයෙන් යුතුව දුරු කළ යුතු, ප්රහාණය කළ යුතු ආශ්රවයයි කියනු ලැබේ.
මෙම දේශනා කොටස මජ්ඣිම නිකායේ සබ්බාසව සූත්රයෙන් උපුටා ගන්නා ලදී. එහි වීර්යය සංවරය මනාකොට දක්වා ඇත.
මෙම දක්වන ලද සංවරයන්ගෙන් සංවර නොවූ තැනැත්තා, ධර්මය තුළින් නොහික්මුණු තැනැත්තා යනුවෙන් හඳුන්වනු ලබයි. ඔහු අශ්රුතවත් පෘථග්ජනයෙකි.
මෙම අශ්රුතවත් පෘථග්ජනයා තුළ විසි ආකාර සක්කාය දිට්ඨිය හටගනී. සක්කාය යනු පංච උපාදානස්කන්ධයට නමකි. දිට්ඨි යනු එම පංචස්කන්ධය තුළින් ආත්මයක් ඇත යන වැරදි දැකීමයි.