මව ඇත, පියා ඇත. මින් අදහස් කරන්නේ මවුපියන්ට උපස්ථාන කිරීමෙන් පින් ලැබෙන බව විශ්වාස කිරීමයි; මවුපියන්ට නොසැලකීමෙන් පව් සිදුවන බවද විශ්වාස කිරීමයි. මව්පියෝ මහත් වූ ගුණ ඇත්තෝය. මෙත්තා, කරුණා, මුදිතා, උපේක්ෂාවන්ගෙන් සමන්වාගත වන බැවින් බ්රහ්මයන් හා සමානය. දරුවන්ගේ මුල්ම ගුරුවරු වන බැවින් පූර්වාචාර්ය නම් වෙති. දරුවන් විසින් දුර සිට වුවත් සිව්පසය ගෙනවිත් මවුපියන් පෝෂණය කිරීමට සුදුසුය, එබැවින් මව්පියෝ ආහුනෙය්ය නම් වෙති. දරුවන් කෙරෙහි නිරන්තරයෙන්ම අනුකම්පා කරන බැවින්, කරුණාව දක්වන බැවින් මව්පියෝ පජාය අනුකම්පක යන නමින්ද හඳුන්වනු ලබති. එබැවින් නුවණැති දරුවන් විසින් මව්පියන්ට උදේ හවස වන්දනා කළ යුතුය, සත්කාර කළ යුතුය. එසේ මව්පියන්ට සලකන දරුවා මෙලොව ප්රශංසා ලබති, පරලොව සුගතියෙහි ඉපදී සතුටු වෙති. මවුපියන්ට නොසලකන දරුවා මෙලොව නින්දා අපහාස ලබති, සසර ගමනේදී දුගතිගාමී වෙති. එසේම සසර ගමනේදී ඉතා දරුණු රෝගාබාධ ආදියට පත්වෙති. ජීවිතය හුදෙකලා වෙති. ආවාහ විවාහ කටයුතු අසාර්ථක වෙති. තමාට සලකන කෙනෙක්, බලන කෙනෙක් නැති වෙති.