හුතං යනු යාගයට නමකි. ආහුන, පාහුණ, මංගල දාන හුතං යනුවෙන් හඳුන්වන බව ධම්ම සංගණී අටුවා විග්රහයයි. දුර සිට ගෙනවිත් පිදිය යුතු දෙය ආහුනෙය්ය නම් වෙයි. දුර සිට ගෙනවිත් පිදිය යුතු දෙය නම් සිව්පසයයි. එම සිව්පසය ලැබීමට සුදුසු යමෙක් වේ නම්, ඔවුහු ආහුනෙය්ය වෙති. සම්බුද්ධ ශාසනය තුළ මහා සංඝරත්නයද, මව්පියෝද ආහුනෙය්ය ගුණයෙන් යුතු බව දක්වා ඇත. දුර සිට ගෙනවිත් යමක් පූජා කිරීමෙන් පින් ලැබෙන බව පිළිගැනීම සම්මාදිට්ඨියකි. ආගන්තුකයන් උදෙසා සකසන ලද භෝජනය පාහුණ යන නමින් හඳුන්වයි. එම භෝජනය සකසා ආගන්තුකයන් එන තෙක් බලාගෙන සිටින විට, භික්ෂූන් වහන්සේලා වැඩම කළහොත් හෝ සිලාදී ගුණ සම්පන්න කෙනෙකු වැඩම කළහොත් ආගන්තුකයන් උදෙසා සකසන ලද භෝජනය ඔවුන්ට දීමට සුදුසුය. එබැවින් සිල්වතුන් උදෙසා ආගන්තුක දානය පිරිනමනු ලබයි; සංඝයා එය ලැබීමට සුදුසු බැවින් පාහුණෙය්ය නම් වෙති. එම දානයද ආගන්තුකයන් උදෙසා සංග්රහ කිරීමද, එසේම මංගල අවස්ථා යනුවෙන් හඳුන්වන උපන්දිනය, විවාහ සංවත්සරය, නිවසකට ගෙවැදීම ආදී විශේෂ අවස්ථා වලදී දෙනු ලබන දානයන්ගේද විපාක ඇතැයි පිළිගැනීම විශ්වාස කිරීම සම්මාදිට්ඨියකි.