ආර්ය ධර්මය යනු සතර සතිපට්ඨානයන්ය, සතර ඉද්ධිපාද ධර්මයන්ය, සතර සම්යක්ප්රධාන ධර්මයන්ය, පංච ඉන්ද්රිය ධර්මයන්ය, පංච බල ධර්මයන්ය, සප්ත බොජ්ඣංග ධර්මයන්ය, ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ග ධර්මයන්ය. මෙම ධර්මයන් පිළිබඳව අදක්ෂ වීම "අරිය ධම්මස්ස අකෝවිදෝ" යනුවෙන් හඳුන්වනු ලබයි.
ධර්මාවබෝධය කර ගැනීමට කැමති සත්පුරුෂයෝ පෙර සඳහන් කරන ලද බෝධිපාක්ෂික ධර්මයන් ඉතා ගෞරවයෙන් යුතුව ඇසිය යුතුය. අසන ලද එම ධර්ම ධාරණය කරගත යුතුය. ධාරණය කරන ලද එම ධර්ම වචනයෙන්ද පුරුදු පුහුණු කළ යුතුය. වචනයෙන් පුරුදු පුහුණු කරන ලද එම ධර්මයන් සිතින් බැලිය යුතුය. "මනසානුපෙක්ඛිතා" යනුවෙන් හඳුන්වන්නේ එයයි. එය අටුවාවේ "චිත්තෙන ඕලෝකිතා" යනුවෙන් සිතින් බලයි කියා විස්තර කර දෙයි.
සිතින් බලන ලද ධර්මයන්ගේ ධර්ම කාරණාවන් සහ අර්ථයන් නුවණින් හෙවත් ප්රඥාවෙන් තේරුම් ගත යුතුය. ධර්මය යනු පාලි දහම් කොටස් තේරුම් ගැනීමයි. අර්ථය යනු අටුවාව තේරුම් ගැනීමයි. එසේ නුවණින් හෙවත් ප්රඥාවෙන් ත්රිපිටක ධර්ම කොටස සහ එහි අට්ඨකථාවට අනුව පැහැදිලි කිරීම නුවණින් දැනගත යුතුය. ඔහු ආර්ය ධර්මයට දක්ෂ වූ කෙනෙකි. අන් අය ආර්ය ධර්මයට දක්ෂ නොවූවෝ වෙති.