"තත්ථ කතමං සීලබ්බතූපාදානං ඉතො බහිද්ධා සමණබ්රාහ්මණානං සීලෙන සුද්ධි වතෙන සුද්ධි..." (ධම්මසංගණී ප්රකරණය)
එහි සීලබ්බත උපාදානය යනු කුමක්ද? මේ ශාසනයෙන් බාහිර වූ ශ්රමණ බ්රාහ්මණයන්ගේ සීලයෙන් පිරිසිදු බව වන්නේය, වෘතයෙන් පිරිසිදු බව වන්නේය යන දැඩි ග්රහණය සීලබ්බත උපාදානයයි.
බුදු සසුනින් බාහිරව නොයෙක් සීලව්රත ක්රම තිබේ. ඔවුහු ඒවායෙන් පිරිසිදු වෙති යි සිතති. පිරිසිදු වීම යනු කෙලෙසුන් නසා පිරිසිදු වීමයි. කෙලෙස් නසා පිරිසිදු වීම අරමුණු කරගෙන බොහෝ දෙනකු නොයෙක් සීල ක්රමයන් අනුගමනය කළහ. සමහරුන් එළුවන් සේ චර්යාව පැවැත්වූහ; එය අජසීල නම් විය. සමහරු ගවයන් සේ හැසිරුණහ; එය ගෝසිල නම් විය. සමහරු සුනඛයන් සේ හැසිරුණහ; එය කුක්කුරසීල නම් විය.
එම සීලයන් අනුගමනය කරන අය එම සීලයට අදාළ වූ වෘතයන්ද හෙවත් වත්පිළිවෙත් ද සිදුකළහ. සීලයෙන් සහ වෘතයෙන් පිරිසිදු වෙතැයි ඔවුහු සිතූහ; එම අදහස දැඩි සේ ගත්හ. එසේ සීලයෙන් සහ ව්රතයෙන් පිරිසිදු වෙතැයි සිතන දැඩි අදහස, දැඩි ග්රහණය සීලබ්බත උපාදානයයි.
අධික හිරු රස්නය ඇති දිනවල ගිනි මැල හතරක් ගසා, ගිනි මැල හතර මැදට වී භාවනා කරන තාපසවරු වූහ. ඔවුහු පංච තපයෙන් කෙලෙස් තවන්නේ යැයි දැඩි සේ විශ්වාස කළහ; එයද සීලබ්බත උපාදානයකි. සීතල කාලවලදී ජලයේ බැසීමෙන් කෙලෙස් පිරිසිදු වෙතැයි සිතන අයද වූහ; එය උදකසුද්ධි නම් විය, එයද සීලබ්බත උපාදානයකි.