රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ යන පංචකාම වස්තු කෙරෙහි ඇති තණ්හාව කාමයයි. එම කාමය දැඩි සේ ග්රහණය කර ගැනීම කාම උපාදානයයි. කාම වස්තූන් කෙරෙහි ඇති රාගයද, කාම වස්තුන්ගෙන් සතුටු වීමද, කාම වස්තුන් කෙරෙහි ඇති ඡන්දයද කාම උපාදානයටම අයත්ය.
"තත්ථ කතමං කාමූපාදානං, යො කාමෙසු කාමච්ඡන්දො, කාමාරාගො, කාමනන්දි, කාමතණ්හා, කාමසිනෙහො, කාමපරිළාහො, කාමමුච්ඡා, කාමාජ්ඣොසානං ඉදං වුච්චති කාමූපාදානං" (විභංගපාලිය)
එහි කාම උපාදානය යනු කුමක්ද:
පංචකාම වස්තුන් කෙරෙහි යම් කාමච්ඡන්දයක් වේද, කාම වස්තුන් කෙරෙහි යම් රාගයක් වේද, කාමයන්හි සතුටු වන ස්වභාවයක් වේද, යම් කාම තණ්හාවක් වේද, යම් කාමය කෙරෙහි සෙනෙහසක් වේද, කාමයෙහි යම් දැවිල්ලක් වේද, කාමයෙහි ගිලීමක් වේද, එය කාම උපාදානයයි.
මිච්ඡාදිට්ඨිකස්ස භික්ඛවේ ද්වින්නං ගතීනං අඤ්ඤතරා ගති පාටිකඞ්ඛා නිරයෝ වා තිරච්ඡානයෝනී වාති.
(අංගුත්තර තික නිපාතය)
මහණෙනි, මිථ්යා දෘෂ්ටිය ගත් තැනැත්තා නිරය හෝ තිරිසන් යෝනිය හෝ යන ගති දෙක අතරින් එකක් බලාපොරොත්තු විය යුතුය.
ධර්මාර්ථ විස්තරය
ලෝකයෙහි පවතින ඉතා දරුණුම අකුසලය මිථ්යාදෘෂ්ටියයි. මිථ්යාදෘෂ්ටිය තරම් මහත් වූ තවත් අකුසලයක් නැතැයි බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළහ.
වැරදි සහගත වූ දෙය සත්ය වශයෙන් දැකීම මිථ්යාදෘෂ්ටියයි. එය කොටස් දහයකට බෙදා විස්තර කර දී ඇත.