සුත්ත නිපාතය

උදය මානවක මෙසේ විමසයි.

(ඉච්චායස්මා උදයෝ)

​

​ධ්‍යාන වඩන්නා වූ, දුරුකරන ලද කෙලෙස් දූවිලි ඇති, ලෝකෝත්තර මාර්ගඥානයන්ගෙන් කළ යුතු කටයුතු අවසන් කරන ලද, ආශ්‍රව රහිත වූ, සියලු ධර්මයන්හි පරතෙරට ගියා වූ භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ සමීපයට ප්‍රශ්නයක් අසන්නට පැමිණියෙමි. අවිද්‍යාව බිඳීම නම් වූ අඤ්ඤාවිමෝක්ෂය (රහත් බව/නිර්වාණය) දේශනා කරනු මැනවි.

​

භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙසේ දේශනා කළහ.

(උදයාති භගවා)

​උදය මානවකතුමනි, කාම වස්තූන් කෙරෙහි ඇති කැමැත්ත නම් වූ කාමච්ඡන්දයද, දෝමනස්සයද යන දෙදෙනාම ප්‍රහාණය කිරීමද, ථීනමිද්ධය දුරු කිරීමද, කුක්කුච්ච නිරාවරණය කිරීමද...

​(මෙම ගාථාවෙන් කාමච්ඡන්ද, ව්‍යාපාද (දෝමනස්ස), ථීනමිද්ධ, උද්දච්ච-කුක්කුච්ච, විචිකිච්චා යන පංචනීවරණ ධර්මයන් ප්‍රහාණය කර ඇති බව දේශනා කරනු ලැබේ.)

​සතරවන ධ්‍යානයෙහි පවතින උපේක්ෂාවෙන් සහ සිහියෙන් මනාව පිරිසිදු වූ, ධර්ම තර්ක හෙවත් සම්මා සංකප්පය පෙරටු කොට ඇති, අරිහත් ඵල විමුක්තිය අවිද්‍යාව බිඳීම යැයි කියමි.

උදය මානවක මෙසේ විමසයි.

(ඉච්චායස්මා උදයෝ)

​ලෝක සත්ත්වයා කුමක් බන්ධනය කොට (සංයෝජනෝ) ඇත්තේද, ඔහුගේ හැසිරීමට කරුණු කුමක්ද, කුමන දහමක් විශේෂයෙන් ප්‍රහාණය කිරීමෙන් නිර්වාණය යැයි කියනු ලැබේද?

​ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙසේ දේශනා කළ සේක.

(උදයාති භගවා)

​

​ලෝක සත්ත්වයා තණ්හාව බන්ධනය කොට ඇත. විතර්ක ඔහුගේ හැසිරීමයි. තණ්හාව විශේෂයෙන් ප්‍රහාණය කිරීමෙන් නිර්වාණය යැයි කියනු ලැබේ.

​ උදයමානවකයා මෙසේ විමසයි.

(ඉච්චායස්මා උදයං)

​

​සිහියෙන් යුතුව හැසිරෙන (වාසය කරන) තැනැත්තාගේ විඤ්ඤාණය කෙසේ නිරුද්ධ වේද? භාග්‍යවතුන් වහන්සේගෙන් විමසීමට පැමිණියෙමි, ඔබ වහන්සේගේ ඒ වචන අසන්නෙමු.

භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙසේ දේශනා කළ සේක:

​

​ආධ්‍යාත්මික බාහිර අරමුණු වල උපදනා වේදනාව ප්‍රාර්ථනා නොකරන, සිහියෙන් යුතුව හැසිරෙන තැනැත්තාගේ විඤ්ඤාණය මෙසේ නිරුද්ධ වෙයි