"ඉධ තප්පති පෙච්ච තප්පති පාපකාරී උභයත්ථ තප්පති,
පාපං මේ කතන්ති තප්පති, භීය්යෝ තප්පති දුග්ගතිං ගතෝ."
පාපකාරී පුද්ගලයා මෙලොව ද තැවෙයි. පරලොව ද තැවෙයි. මෙලොව, පරලොව යන දෙලොවම තැවෙයි. "මා විසින් පව් කරන ලද්දේය" යැයි සිතා මෙලොව තැවෙයි. දුගතියට ගිය විට වඩාත් බොහෝ සේ තැවෙයි. (ධම්මපදය)
නොකරන ලද කුසලය ගැන සිතා පසුතැවීමත්, කරන ලද පාප කර්මය ගැන සිතා පසුතැවීමත් යන දෙකම අකුසලයකි. තපනීය සූත්රය තුළ ඒ පිළිබඳව සඳහන්ය. එසේ පසුතැවෙන තැනැත්තා මරණින් මතු නිරයගාමී වන බව එහි දක්වා ඇත. "නිරය" යන වචනය පමණක් යොදා තිබුණ ද, පසුතැවෙන තැනැත්තා සතර අපායෙන් එක් ස්ථානයක උපත ලබයි. ඒ බව අටුවාවේ මනාව දක්වා ඇත.