රූපයක පැවැත්ම පිළිබඳ අවස්ථා හතරක් මෙසේ හඳුනාගත හැකිය:
උපචය රූපය: රූපයන්ගේ මුල්ම හටගැනීම හෙවත් උපතයි. ශරීරයේ ඉන්ද්රියයන් සම්පූර්ණ වන තෙක් සිදුවන වර්ධනය මෙයට අයත් වේ.
සන්තති රූපය: උපන් රූපයන් අතර නොකැඩී පවතින සන්තතිය හෙවත් ගලායාමයි. රූප එකින් එක උපදිමින් පරම්පරාවක් ලෙස ඉදිරියට පවත්වාගෙන යාම මෙයින් අදහස් වේ.
ජරතා රූපය: රූපයන්ගේ දිරාපත් වීම හෙවත් මහලු වීමයි. රූප කෙමෙන් කෙමෙන් සිය බලය පිරිහී විනාශය කරා යන ස්වභාවයයි.
අනිච්චතා රූපය: රූපයන්ගේ සහමුලින්ම සිදුවන බිඳී යාම හෙවත් විනාශයයි (මරණය). රූපයක අනිත්ය බව මෙයින් මනාව පැහැදිලි වේ.