යෝගාවචරයා කැමැත්ත උපදවාගෙන කමටහන මෙනෙහි කරමින් වාඩි වී සිටින විට, සිතෙහි උද්දච්ච ස්වභාවය පතිත වෙයි. හෙවත් සිත එක අරමුණක නොපිහිටා බාහිර අරමුණු කරා විසිරෙන්නට ගනී. එම අවස්ථාවේදී ඔහු බුද්ධ, ධම්ම, සංඝ යන රත්නත්රයේ ගුණ ආවර්ජනය කොට, "චිත්තං හාසෙත්වා" සිත ප්රමෝදයට පත් කරමින්, "තෝසෙත්වා" සිත සතුටු කොට, "කම්මණීයං කත්වා" සිත භාවනාවට සුදුසු පරිදි කර්මණ්ය කරගත යුතුය. ඉන්පසු "පුන ඡන්දං උප්පාදෙත්වා" නැවත ඡන්දය උපදවාගෙන කමටහන මෙනෙහි කළ යුතුය.
එවිට නැවතත් සිත උද්දච්චයට පත්වෙමින් විසිරේ නම්, එකල්හිද බුද්ධ, ධම්ම, සංඝ ගුණ ආවර්ජනය කරමින් සිත ප්රමෝදයට සහ සතුටට පත් කරවා, නැවත ඡන්දය උපදවා කර්මස්ථානය මෙනෙහි කිරීම කළ යුතුය. උද්දච්චයෙන් යුක්ත වූ මේ ස්වභාවය "උද්දච්ච සහගත ඡන්දය" නම් වෙයි.