සත්පුරුෂයා සත්පුරුෂ දාන පූජා කරන කෙනෙකි. ඔහු දානයක් දෙන විට ඉතා පිරිසිදුව දානය පූජා කරයි. දෙන ආහාර පාන ප්රණීත ලෙස සකස් කරයි. සුදුසු කාලයෙහි දානය පූජා කරයි. ධාර්මික වූ කැප සරුප් වස්තුවෙන් දානය සකසා පූජා කරයි. කර්මය හා කර්ම ඵලය අදහාගෙනම දන් දෙයි. ඔහු ශ්රද්ධාවෙන් දන් දෙන කෙනෙකි. මෙෙහි ශ්රද්ධාව යනු කර්මය හා කර්මඵලය විශ්වාස කිරීම සහ තෙරුවන් ගුණ ගැන පැහැදීමයි. එසේම සත්පුරුෂයා දානයක් දෙන විට තමාගේ සිත තුළ ඇති මසුරුකම දුරුකර දන් දෙයි. මසුරුකම යනු තමා සතු වස්තුව වෙන කෙනෙකුට පූජා කිරීමට, ලබාදීමට ඇති අකමැත්තයි. මසුරු තැනැත්තා දන්දීම සිදු නොකරයි; තමා සතු වස්තුව සඟවයි. සත්පුරුෂයා දැඩි මසුරුකම දුරුකරමින් දන් දෙයි. මෙම දේශනාව තුළද සත්පුරුෂයාගේ දානය ගැන ඉතා ලස්සන විස්තරයක් ඇතුළත්ය, අප ඒ දෙසට අවධානය යොමු කරමු.
"කථඤ්ච භික්ඛවේ, සප්පුරිසෝ සප්පුරිසදානං දේති: ඉධ භික්ඛවේ, සප්පුරිසෝ සක්කච්චං දානං දේති, සහත්ථා දානං දේති, චිත්තීකත්වා දානං දේති, පරිසුද්ධං දානං දේති, ආගමනදිට්ඨිකෝ දානං දේති. ඒවං ඛෝ භික්ඛවේ, සප්පුරිසෝ සප්පුරිසදානං දේති."
මහණෙනි, සත්පුරුෂයා සත්පුරුෂ දාන පූජා කරන්නේ කෙසේද යත්: සත්පුරුෂයා සකස් කොට දන් දෙයි, සියතින් දන් දෙයි, බුහුමන් කොට දන් දෙයි, පිරිසිදුව දානය දෙයි, මින් විපාක ලැබෙයි යන සම්මා දිට්ඨිය ඇතිව දානය දෙයි. මහණෙනි, මෙසේ සත්පුරුෂයා සත්පුරුෂ දාන දෙයි.
මෙසේ සත්පුරුෂයා සත්පුරුෂ ධර්මයන්ගෙන් සමන්වාගතව, සත්පුරුෂයන් ඇසුරු කරමින්ද, සත්පුරුෂ චින්තනයෙන්ද, සත්පුරුෂ මන්ත්රණයෙන්ද, සත්පුරුෂ වචනයෙන්ද, සත්පුරුෂ ක්රියාවෙන්ද, සත්පුරුෂ දෘෂ්ටියෙන්ද, සත්පුරුෂ දානයෙන්ද යුතුව කල්ගත කොට, කය බිඳී මරණින් මතු සත්පුරුෂයන් උපදින යම් ගතියක් වේ නම් එහි උපත ලබයි. සත්පුරුෂයන් උපදින ගතිය කුමක්ද? දේව ආත්මභාවය හෝ මිනිසාත්ම බවයි. මෙසේ තථාගතයන් වහන්සේ මේ දේශනාව වදාළ සේක. සතුටට පත් වූ භික්ෂූහු භාග්යවතුන් වහන්සේගේ දේශනය සතුටින් පිළිගත්හ.
චූල පුන්නම සූත්රය අවසානයි. .