යහපත් සේ කරන ලද කර්මයන්ගේද අයහපත් සේ කරන ලද කර්මයන්ගේද විපාක නැත.යනුවෙන් සිතීම මෙම මිථ්යාදෘෂ්ටියයි. . යහපත් සේ කරන ලද කර්ම යනු දස කුසල කර්මපථයෝය. අයහපත් සේ කරන ලද කර්ම යනු දස අකුසල කර්මපථයෝය. ඒවා කිරීමට හැකියාවක් ඇත. එහෙත් එහි ඵල විපාකයක් නැත. යනුවෙන් මෙම දෘෂ්ටිකයෝ සිතති. මෙම මිථ්යාදෘෂ්ටිය ඉතා බලවත්ය. මෙම මිථ්යාදෘෂ්ටියෙන් යුක්ත වූවෝ කුසල අකුසල කර්ම සහ කුසල අකුසල කර්ම විපාක පිළිනොගනිති. එනිසාම බොහෝ අකුසල ධර්මයෝ රැස් කර ගනිති. තමාද අකුසල් කරමින් අන් අයද අකුසලයන්හි යොදවති, සමාදන් කරවති. අකුසලයෙහි දරුණු විපාකයක් නැතැයි කියති. ප්රාණඝාතය බහුල වීමටත්, සොරකම් කිරීම බහුල වීමටත්, කාමමිථ්යාචාරය බහුල වීමටත්, බොරු කීම බහුල වීමටත්, කේලාම් කීම බහුල වීමටත්, පරුෂ වචන කීම බහුල වීමටත්, හිස් වචන කීම බහුල වීමටත්, අන් අය සතු වස්තුවට ආසා කිරීම බහුල වීමටත්, ව්යාපාදය බහුල වීමටත්, මිථ්යාදෘෂ්ටිය බහුල වීමටත් මෙම මිථ්යාදෘෂ්ටිය පදනම් වන්නේය.